De klop op de deur

De schrijnende werkelijkheid van “gastvrij” Nijmegen
De klop op de deur

Om half zeven ‘s ochtends komt de gevreesde klop op de deur. Het gezin, twee ouders met een tienermeisje, haar zusje van 9 en hun broertje van 2,5 jaar, houdt zich stil. Maar de deur wordt opengebroken. Met 10 man sterk worden deze vriendelijke, zachtaardige mensen uit hun huis gehaald en naar de gezinsdetentie gebracht. Dit gebeurde gisteren, in “gastvrij Nijmegen”.

De fracties van de Partij van de Arbeid, de SP, GroenLinks, D66, het CDA, Liberaal Nijmegen, Gewoon Nijmegen en de Stadspartij DNF hebben in maart j.l. verklaard dat Nijmegen een sociale en gastvrije stad wil zijn voor vluchtelingen. In de praktijk blijkt dat echter anders uit te pakken. Het is nota bene de Nijmeegse wijkagent die dit gezin uit huis komt halen.

Een gezin uit Armenië. Hoog opgeleid, wellevend, met aardige en intelligente kinderen die het goed doen op school en inmiddels uitstekend Nederlands spreken. Gevlucht voor de maffiapraktijken van het corrupte Armeense regime, dat hun vader met de dood bedreigde. Hun huis in Jerevan, hun banen, hun vrienden, alles lieten ze achter. Ze staken hun spaargeld in de overtocht naar Nederland. Na een barre tocht van vele dagen werden ze uit de vrachtwagen gezet in de buurt van Ter Apel. Eindelijk veilig? Nee, want hun vluchtverhaal wordt niet geloofd. “Er zitten inconsistenties in”. En de Armeense regering wil niet schriftelijk verklaren dat de man door hen is afgetuigd en voor dood op de vuilstort is achtergelaten. Tja.
Ze moeten terug. Want: uitgeprocedeerd. Maar ze duiken onder, want terug gaan naar Armenië betekent dat de vader wordt opgepakt, gevangen gezet en gemarteld. De rapporten van Amnesty International en Human Rights Watch over dit land laten helaas weinig aan de verbeelding over.

Inmiddels hebben de mensen die het gezin kennen zich verenigd om hen te helpen. Er wordt woonruimte gevonden, voedsel, kleding, onderdak. Dit kost de Nederlandse samenleving helemaal niets. Het steunsysteem rond dit gezin draagt met elkaar de kosten. De meisjes gaan naar school, het gezin leert Nederlands. Op termijn zullen ze hier aan de slag kunnen. Hij was financieel specialist. Zij docente op een HBO. Ze willen alles wel aanpakken.

Voorzichtig durven ze te denken over een toekomst hier. En ze willen graag in Nijmegen blijven, want hier voelen ze zich thuis. Wij, hun Nijmeegse vrienden, voelen ons machteloos door het brute optreden van de Nijmeegse politie. Niemand, maar dan ook niemand wordt er beter van als deze mensen uitgezet worden. We hopen dat de Gemeenteraad van Nijmegen zijn woord gestand doet en de gastvrijheid waar maakt die ze in woorden belijdt.

Wij vragen de gemeente:
– hoe dit heeft kunnen gebeuren
– in het vervolg niet meer aan deze praktijken mee te werken
– de Dienst terugkeer en Vertrek te verzoeken het gezin weer vrij te laten

contact; nmgn.gastvrij@gmail.com

Advertisements